Het staat vast dat er reeds in de negentiende eeuw Kriek werd geschonken, maar het is moeilijker om te bepalen wanneer de frambozenlambik voor het eerst op de tafels van de Brusselse kroegen verscheen.

In elk geval bestond hij reeds in het begin van de twintigste eeuw. Paul Cantillon vermeldt in de inventaris van 1909-1910 reeds meer flessen van frambozenbier dan flessen Kriek. Tijdens de eerste wereldoorlog verdwijnen de fruitbieren uit de voorraden. Vanaf 1922 wordt er opnieuw regelmatig Kriek gebrouwen. Het frambozenbier duikt even op in de jaren dertig maar verdwijnt daarna weer uit de inventaris.

In 1973 komt een vriend, Willy Gigounon, eventjes 150 kg frambozen in schaaltjes afzetten. 40 jaar later wordt de productie van dit bier dus hernomen.

Bij de doop van het bier was men nog op zoek naar een naam voor het bier. In die tijd (1986) was "frambozenlambik" reeds synoniem voor een gesuikerd en gearomiseerd bier. Daarom deden ze er goed aan hun bier te onderscheiden van de andere "frambozenbieren". Bij het bekijken van het eerste resultaat gaf iemand volgende opmerking: Het is een rosé, niet van Bacchus maar van Gambrinus en zo was de naam voor dit bier algauw gevonden!