Kerst is intussen al even achter de rug, vanwaar dan Stille nacht, heilige nacht?

Stille Nacht is al jaren het Kerstbier van de Dolle Brouwers. Traditioneel brouwt men de Stille Nacht tussen eind september en eind oktober zodat hij gedronken kan worden in de winterperiode.

Nu heb ik in de Kerstperiode van 2014 de  “gewone” Stille Nacht al wel eens geproefd, mijn Untappd recensies brachten smaken als Werthers Echte (roomboter snoepje) en yoghurt (licht zurig) in me naar boven, wat voor mij toen uitzonderlijke smaakwaarnemingen waren.

Sinds 2014 heb ik wel heel wat bieren geproefd en al heel wat kennis op gedaan, intussen ken ik de bieren van De Dolle Brouwers ook al wat beter.  Deze brouwerij is gestart begin jaren 80 als een weekend brouwerij.  Ze haalden oorspronkelijk hun gist bij Rodenbach, dit is de link naar het zuurtje. Sinds 1999 is Rodenbach overgenomen door de groep Maes en verkopen ze hun gist niet meer.  Hierdoor moesten de Dolle Brouwers op zoek naar nieuwe gist.

Sindsdien zijn ze gestart met het opkweken van hun eigen kolonie melkzuurbacteriën met vergelijkbare karakteristieken als de Rodenbach gist.  Dit melkzuur enten en op punt stellen heeft hun bloed zweet en tranen gekost.

Het eerste brouwsel met deze nieuwe gist zorgde dan ook nog eens voor ontplofte flesjes!  De legende wil dat men om deze reden deze flesjes niet in de handel wilde, en ze daarom besloten om dit bier af te vullen in oude, gebruikte wijnvaten, en dit voor 18 maanden alvorens het terug te bottelen.  Zo is de Stille Nacht Reserva 2000 geboren.

Omdat dit bier hun zo goed was bevallen hebben ze hetzelfde opnieuw gedaan in 2005.  In 2008 was er nog een speciale limited editie en in 2010 terug een volwaardige brouwing, één van deze flessen heb ik met plezier geproefd en beoordeeld!

Bijzonder aan de 2010 versie is dat deze 25 maanden gerijpt heeft op eiken bordeaux vaten, hier komt nog de 12% alcohol bij, waardoor dit bier zeker niet misstaat in een mooi groot rode wijn glas.  Terloops geef ik ook nog even mee dat dit bier onbeperkt houdbaar is, je kan hem dus heel lang bewaren, al moet ie dan niet in mijn buurt liggen 😉

De 75cl fles is verzegeld met een kroonkurk én een kurk.

Het bier is amberkleurig, koper en troebel, er is erg weinig schuim en dat beetje wat er is is snel weg.  De geur van groene appel, kandij suiker, mout, butterscotch, eik en balsamico herken ik, veel verschillende geuren wat al op een zekere complexiteit wijst.  De smaak is lichtzuur, een beetje naar brett gist toe, zoet, appels, gedroogd fruit, toetsen van vanille, een beetje pit van zwarte peper en een tinteling op de tong zoals bij een champagne.  De afdronk is bitter met tanines zoals bij rode wijn, afkomstig van de bordeaux vaten.

Mijn conclusie: een heel bijzonder, complex, lekker en speciaal bier.  Wie de kans krijgt om deze te degusteren moet niet twijfelen, dit is zeker de moeite waard.

Dit bier is intussen wel erg zeldzaam geworden en reken maar tussen de 50 en de 75€ per fles.  Als de 2015 versie uit wordt gebracht (vermoedelijk ergens in 2017) wil ik er snel bij zijn om wat flesjes in mijn bierkelder te leggen om te rijpen.