“Bier laten rijpen op whisky-, sherry- of wijnvaten is in, maar wij doen daar niet aan mee”, zegt brouw- en keldermeester Rudi Ghequire tijdens de persvoorstelling van Rodenbach Vintage 2015, die we ‘dinner in the sky’-gewijs boven de Antwerpse haven naar waarde mochten schatten.

Niet uit principe, maar omdat onze eigen foeders ervoor zorgen dat onze bieren uniek blijven.

Een stralende herfstmiddag – het weer kun je niet bestellen, maar als het aan Palm Belgian Craft Brewers had gelegen, zouden ze hier op voorhand ongetwijfeld voor getekend hebben om hun jongste telg boven de doopvont te houden. Ter hoogte van het nieuwe Havenhuis gaat een select gezelschap professionele bierliefhebbers van de grond om met een uniek foederbier kennis te maken. Met een overweldigend 360°-panorama op de haven van Antwerpen genieten we om te beginnen van een verfrissende Rodenbach Classic, die als aperitief wordt opgediend, terwijl tweesterrenchef Viki Geunes van het nabijgelegen toprestaurant ’t Zilte voor zover nodig zijn genialiteit demonstreert met een amuse die ons nog lang zal heugen.

Gerookte paling van topkwaliteit, zalvende crème van foie gras, shitake en een emulsie van shitake doen ons bijna van onze, naar schatting 150 meter boven de begane grond bevindende, stoel vallen. Deze ongecompliceerde, maar wel huiveringwekkend accurate compositie benadert de gastronomische perfectie. Het vertrouwde zoetzure bier met houttoets past er als gegoten bij. Zowel de paling als de Rodenbach zijn hoog in smaakintensiteit en manifesteren zich zonder dralen als natuurlijke bondgenoten. Als begin kan dit tellen, en we vrezen – niet ten onrechte, zoals later zal blijken – dat we culinair gesproken het absolute hoogtepunt al achter de rug hebben.

Aan de andere kant blijkt de nieuwe Rodenbach Vintage de steile verwachtingen nog te overtreffen. Wereldklasse. Een ander woord wil ons niet te binnen schieten. In tegenstelling tot alle ander bieren van de West-Vlaamse brouwerij gaat het hier niet om een assemblage van jong en oud – in eikenhouten foeders gerijpt – bier, maar om een equivalent van wat in de whiskywereld ‘single cask’ wordt genoemd. Met andere woorden: een uitzonderlijke expressie uit één enkel vat.

Dat gaat namelijk zo. Elk jaar pikt Rudi Ghequire het beste foeder van de brouwerij uit om de Rodenbach die er twee jaar in is opgevoed, onversneden te bottelen als limited edition. Rodenbach Vintage 2015 doet denken aan een grand cru, niet uit Roeselare, maar uit de bordeauxstreek. Een structuur die je zelden bij bier aantreft, met een buitengewone diepgang, breedte en lengte, nobele tannines, een onverbeterlijke zuurtegraad en een harmonieuze versmelting van adequaat gedoseerde aroma’s en smaken, met karamel, vanille, rood fruit, rode-wijnazijn en eik op de voorgrond. Om heel stil van te worden.

Bij deze godendrank eten we oordeelkundig gebakken en van smaak barstend schouderstuk van Iberico-varken, overbodige kokkels, hartige artisjok en crème van artisjok. Het gerecht blinkt niet uit door samenhang en verbleekt bij het torenhoge niveau van de Vintage. De combinatie ermee (zonder de kokkels dan) is even voor de hand liggend als geslaagd.

We sluiten af met – alweer – een onvergetelijke ervaring, getekend kaasmeesters Van Tricht. Rossini Erborinato is licht zurige blauwschimmel van volle gepasteuriseerde koemelk uit Lombardije. Hij rijpte drie maanden in de wijnmost van de Pantelleria-druif en werd gewassen met de zoete Siciliaanse rode wijn Passito di Pantelleria. Geunes serveert deze sublieme kaas doeltreffend met yoghurt en kersen, maar helaas ook keiharde toast. Tussen Rossini en Rodenbach is het passionele liefde op het eerste zicht, getriggerd door de melkzuurbacteriën in zowel kaas als bier die elkaar ogenblikkelijk in de armen vallen. Als we letterlijk en figuurlijk weer met onze voeten op de grond staan, is er geen vezel in ons lichaam dat niet van geluk is doordrongen.